аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пазоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазо́ў мн. пазо́вы |
| Родны каго? чаго? |
пазо́ву мн. пазо́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
пазо́ву мн. пазо́вам |
| Вінавальны каго? што? |
пазо́ў мн. пазо́вы |
| Творны кім? чым? |
пазо́вам мн. пазо́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазо́ве мн. пазо́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лезь, куды твая галава не лезе.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
pazoŭ — беларуская лацінка
Слова пазоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазо́рам (7)
(5) назо́ў ‹
› пазо́рны (7)
(9) саманазо́ў ‹
› пазо́рысты (9)
(9) пераназо́ў ‹
› пазо́ўка (7)
(7) перазо́ў ‹
› пазо́ўнік (8)
(5) адзо́ў ‹
› пазо́ўніца (9)
(6) Барзо́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.