аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова саманазоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
саманазо́ў мн. саманазо́вы |
| Родны каго? чаго? |
саманазо́ва мн. саманазо́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
саманазо́ву мн. саманазо́вам |
| Вінавальны каго? што? |
саманазо́ў мн. саманазо́вы |
| Творны кім? чым? |
саманазо́вам мн. саманазо́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
саманазо́ве мн. саманазо́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Бачыш канапу — хочацца паляжаць. Бачыш піва — хочацца выпіць. Бачыш ежу — хочацца есці. Скажыце, што не так з працай?
samanazoŭ — беларуская лацінка
Слова саманазоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саманазоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саманаклад + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саманадзе́йны (12)
(5) чыжо́ў ‹
› самана́зва (9)
(5) зазо́ў ‹
› саманазіра́нне (13)
(5) назо́ў ‹
› саманазывацца (13)
(9) пераназо́ў ‹
› саманакла́д (10)
(5) пазо́ў ‹
› саманакла́дка (12)
(7) перазо́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.