аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова саманазва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самана́зва мн. самана́звы |
| Родны каго? чаго? |
самана́звы мн. самана́зваў |
| Давальны каму? чаму? |
самана́зве мн. самана́звам |
| Вінавальны каго? што? |
самана́зву мн. самана́звы |
| Творны кім? чым? |
самана́звай, самана́зваю мн. самана́звамі |
| Месны у кім? у чым? |
самана́зве мн. самана́звах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.
samanazva — беларуская лацінка
Слова саманазва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саманазва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саманазіранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саманадзе́йна (12)
(10) безжыццё́ва ‹
› саманадзе́йнасць (15)
(10) прыжыццё́ва ‹
› саманадзе́йны (12)
(5) на́зва ‹
› саманазіра́нне (13)
(6) адо́зва ‹
› саманазо́ў (9)
(5) по́зва ‹
› саманазывацца (13)
(5) рэ́зва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.