аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова позва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́зва мн. по́звы |
| Родны каго? чаго? |
по́звы мн. по́зваў |
| Давальны каму? чаму? |
по́зве мн. по́звам |
| Вінавальны каго? што? |
по́зву мн. по́звы |
| Творны кім? чым? |
по́звай, по́зваю мн. по́звамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́зве мн. по́звах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Хікікаморы (той, хто знаходзіцца ў адзіноце) можа не выходзіць з хаты гадамі.
Прызнайся ўжо нарэшце: ты хікікаморы.pozva — беларуская лацінка
Слова позва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік позва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове позех + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́жня (5)
(5) на́зва ‹
› по́жынка (7)
(9) самана́зва ‹
› по́за (4)
(6) адо́зва ‹
› по́зех (5)
(5) рэ́зва ‹
› по́зірк (6)
(4) я́зва ‹
› по́зна (5)
(4) я́зва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.