STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пожынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́жынка мн. по́жынкі |
| Родны каго? чаго? |
по́жынкі мн. по́жынак |
| Давальны каму? чаму? |
по́жынцы мн. по́жынкам |
| Вінавальны каго? што? |
по́жынку мн. по́жынкі |
| Творны кім? чым? |
по́жынкай, по́жынкаю мн. по́жынкамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́жынцы мн. по́жынках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не сілаю, то розумам.
пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаў— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
požynka — беларуская лацінка
Слова пожынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пожынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове поза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́жаг (5)
(9) дажджы́нка ‹
› по́жневы (7)
(9) адзе́жынка ‹
› по́жня (5)
(9) субо́жынка ‹
› по́за (4)
(7) іржы́нка ‹
› по́зва (5)
(7) лу́жынка ‹
› по́зех (5)
(9) спружы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
