мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
буркава́ць — дзеяслоў бу́ркала — назоўнік
канцэпт

буркала

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова буркала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 бу́ркала

мн.  бу́ркалы
Родны
каго? чаго?		 бу́ркалы

мн.  бу́ркалаў
Давальны
каму? чаму?		 бу́ркале

мн.  бу́ркалам
Вінавальны
каго? што?		 бу́ркалу

мн.  бу́ркалаў
Творны
кім? чым?		 бу́ркалай, бу́ркалаю

мн.  бу́ркаламі
Месны
у кім? у чым?		 бу́ркале

мн.  бу́ркалах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.


Калі вам не хапае грошай, то зарабляйце болей.
Калі ў вас няма жылля — проста купіце кватэру.

Калі не хапае грошай на кватэру, глядзіце пункт першы.

burkala — беларуская лацінка

Слова буркала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік буркала — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове буркала + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› буркава́нне (10)

(6) во́кала ‹

› буркавацца (10)

(8) наво́кала ‹

› буркава́ць (9)

(7) уво́кала ‹

› бу́ркалы (7)

(5) скала́ ‹

› бу́рканне (8)

(8) пы́рскала ‹

› буркану́ць (9)

(7) за́ткала ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

фарфоравы кубак

Што тут не так?