STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буркала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́ркала мн. бу́ркалы |
| Родны каго? чаго? |
бу́ркалы мн. бу́ркалаў |
| Давальны каму? чаму? |
бу́ркалу мн. бу́ркалам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́ркалу мн. бу́ркалаў |
| Творны кім? чым? |
бу́ркалам мн. бу́ркаламі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́ркале мн. бу́ркалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
burkala — беларуская лацінка
Слова буркала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буркала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове буркалы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буркава́нне (10)
(6) во́кала ‹
› буркавацца (10)
(8) наво́кала ‹
› буркава́ць (9)
(7) уво́кала ‹
› бу́ркалы (7)
(5) скала́ ‹
› бу́рканне (8)
(8) пы́рскала ‹
› буркану́ць (9)
(7) за́ткала ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
