аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бухта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́хта мн. бу́хты |
| Родны каго? чаго? |
бу́хты мн. бу́хт, бу́хтаў |
| Давальны каму? чаму? |
бу́хце мн. бу́хтам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́хту мн. бу́хты |
| Творны кім? чым? |
бу́хтай, бу́хтаю мн. бу́хтамі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́хце мн. бу́хтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без жонкі не банкет, а без хлеба не абед.
«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
buchta — беларуская лацінка
Слова бухта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бухта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бухта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бу́хнуць (7)
(6) шлі́хта ‹
› бу́хнуць (7)
(5) пі́хта ‹
› бухо́віцкі (9)
(5) ко́хта ‹
› бухтатрымальнік (15)
(5) лухта́ ‹
› бу́хтачка (8)
(5) шы́хта ‹
› бухто́рыцца (10)
(9) аглашыхта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.