аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
лу́ўрскі — прыметнік лухтаме́льшчына — назоўнік
канцэпт

лухта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лухта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
лухта́

мн. 
Родны
каго? чаго?
лухты́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
лухце́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
лухту́

мн. 
Творны
кім? чым?
лухто́й, лухто́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
лухце́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Жонка спытала, што рабіць з полем. Адказаў — палі.
Тлумачу пажарным, што такое аманімія.


luchta — беларуская лацінка

Слова лухта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лухта — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лухтамельшчына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лу́тка (5)

(5) ко́хта

Лу́ўр (4)

(5) бу́хта

лу́ўрскі (7)

(5) бу́хта

лухтаме́льшчына (14)

(5) шы́хта

лухто́вы (7)

(9) аглашыхта

лухце́нне (8)

(5) лю́хта


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стрэс