Луўр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Луўр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Лу́ўр мн. Лу́ўры
Родны каго? чаго?	Лу́ўра мн. Лу́ўраў
Давальны каму? чаму?	Лу́ўру мн. Лу́ўрам
Вінавальны каго? што?	Лу́ўр мн. Лу́ўры
Творны кім? чым?	Лу́ўрам мн. Лу́ўрамі
Месны у кім? у чым?	Лу́ўру мн. Лу́ўрах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

Luŭr — беларуская лацінка

Слова Луўр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: