аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова піхта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пі́хта мн. пі́хты |
| Родны каго? чаго? |
пі́хты мн. пі́хтаў |
| Давальны каму? чаму? |
пі́хце мн. пі́хтам |
| Вінавальны каго? што? |
пі́хту мн. пі́хты |
| Творны кім? чым? |
пі́хтай, пі́хтаю мн. пі́хтамі |
| Месны у кім? у чым? |
пі́хце мн. пі́хтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
pichta — беларуская лацінка
Слова піхта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піхта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піхтавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піхну́цца (8)
(5) не́хта ‹
› піхну́ць (7)
(6) шлі́хта ‹
› піхо́м (5)
(6) шлі́хта ‹
› пі́хтава-яло́вы (13)
(5) ко́хта ‹
› пі́хтавы (7)
(5) бу́хта ‹
› пі́хтавыя (8)
(5) бу́хта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.