STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шліхта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шлі́хта мн. шлі́хты |
| Родны каго? чаго? |
шлі́хты мн. шлі́хт, шлі́хтаў |
| Давальны каму? чаму? |
шлі́хце мн. шлі́хтам |
| Вінавальны каго? што? |
шлі́хту мн. шлі́хты |
| Творны кім? чым? |
шлі́хтай, шлі́хтаю мн. шлі́хтамі |
| Месны у кім? у чым? |
шлі́хце мн. шлі́хтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
šlichta — беларуская лацінка
Слова шліхта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шліхта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шліхтавальня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шліфо́ўшчыца (11)
(5) ша́хта ‹
› шлі́х (4)
(10) гідраша́хта ‹
› шліхавы́ (7)
(5) не́хта ‹
› шліхтава́льны (12)
(5) пі́хта ‹
› шліхтава́льня (12)
(5) ко́хта ‹
› шліхтава́льшчык (14)
(5) бу́хта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
