Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шліхта¹, -ы, ДМ -хце, жаночы род
  спецыяльны тэрмін Клейкі, ліпкі раствор, якім праклейваюць аснову тканіны, каб надаць ёй трываласць і гладкасць.
   [Ням. Schlichte.]
шліхта², -ы, ДМ -хце, жаночы род
  Роўна, акуратна складзены рад ці некалькі радоў чаго-н. (звычайна будаўнічых матэрыялаў); штабель. На беразе за дарогай вялікія шліхты бярвення. ← Іван Пташнікаў. Кавалак [бервяна] паслушна лёг на вызначанае яму месца на версе шліхты. ← Кандрат Крапіва.
   [Ням. Schlichte.]

❌

шліхта

гэта

— штабель

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шліхта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шлі́хта мн. шлі́хты
Родны каго? чаго?	шлі́хты мн. шлі́хт, шлі́хтаў
Давальны каму? чаму?	шлі́хце мн. шлі́хтам
Вінавальны каго? што?	шлі́хту мн. шлі́хты
Творны кім? чым?	шлі́хтай, шлі́хтаю мн. шлі́хтамі
Месны у кім? у чым?	шлі́хце мн. шлі́хтах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)

Зараз бы вярнуць усе грошы, якія я прапіў, і зноў іх прапіць.

* Перад тым як ужыць алкаголь, з'ешце страву з печані. Так алкаголь не зразумее, якую печань яму атакоўваць.

Слова шліхта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шліхта — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.