Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

бягун, бегуна, мужчынскі род
  1. Той, хто хутка бегае. Першы ў атрадзе бягун. // Спартсмен, які займаецца бегам (у 2 знач.). Бягун на сярэднюю дыстанцыю.
  2. устарэлае Скоры на хаду конь. Фурман фарсіста ляснуў пугай, Вязе ў парадны ход папоў І, нацягнуўшы лейцы туга, Спыняе пару бегуноў. ← Якуб Колас.
  3. толькі мн. (бегуны, -оў). Прыстасаванне для размолвання і змешвання розных матэрыялаў.
  4. устарэлае Уцякач. Ляснік маўчаў, Ён сам ведаў, што лес напоўнен незнаёмымі людзьмі — бегунамі, якія хаваліся ад польскай улады. ← Міхась Чарот.

❌

бягун

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бягун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бягу́н мн. бегуны́
Родны каго? чаго?	бегуна́ мн. бегуно́ў
Давальны каму? чаму?	бегуну́ мн. бегуна́м
Вінавальны каго? што?	бегуна́ мн. бегуно́ў
Творны кім? чым?	бегуно́м мн. бегуна́мі
Месны у кім? у чым?	бегуне́ мн. бегуна́х
Клічная форма	— мн. —

Слова бягун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бягун — у родным, давальным, творным і месным склоне

бягун

Навігатар

Мемчыкі