аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вагонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваго́нка мн. ваго́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ваго́нкі мн. ваго́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ваго́нцы мн. ваго́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ваго́нку мн. ваго́нкі |
| Творны кім? чым? |
ваго́нкай, ваго́нкаю мн. ваго́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваго́нцы мн. ваго́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
vahonka — беларуская лацінка
Слова вагонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вагонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вагон-ляднік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вагонапераку́льнік (17)
(8) чырво́нка ‹
› вагонарамо́нтны (14)
(5) го́нка ‹
› вагонасуткі (11)
(5) го́нка ‹
› ваго́нна-параво́зны (17)
(7) даго́нка ‹
› ваго́ннік (8)
(9) медаго́нка ‹
› ваго́нніца (9)
(9) велаго́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.