аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова важганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́жганне мн. ва́жганні |
| Родны каго? чаго? |
ва́жгання мн. ва́жганняў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́жганню мн. ва́жганням |
| Вінавальны каго? што? |
ва́жганне мн. ва́жганні |
| Творны кім? чым? |
ва́жганнем мн. ва́жганнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́жганні мн. ва́жганнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
važhannie — беларуская лацінка
Слова важганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік важганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове важданіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› важа́тая (7)
(7) бе́ганне ‹
› важа́ты (6)
(7) ге́ганне ‹
› важа́цкі (7)
(8) шлё́ганне ‹
› ва́жгацца (8)
(7) джга́нне ‹
› ва́жгаць (7)
(9) бра́зганне ‹
› важдані́на (9)
(9) вэ́дзганне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.