аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
важа́цкі — прыметнік ва́жгацца — дзеяслоў
канцэпт

важганне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова важганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ва́жганне

мн.  ва́жганні
Родны
каго? чаго?
ва́жгання

мн.  ва́жганняў
Давальны
каму? чаму?
ва́жганню

мн.  ва́жганням
Вінавальны
каго? што?
ва́жганне

мн.  ва́жганні
Творны
кім? чым?
ва́жганнем

мн.  ва́жганнямі
Месны
у кім? у чым?
ва́жганні

мн.  ва́жганнях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі


— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!


važhannie — беларуская лацінка

Слова важганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік важганне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове важданіна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


важа́тая (7)

(7) бе́ганне

важа́ты (6)

(7) ге́ганне

важа́цкі (7)

(8) шлё́ганне

ва́жгацца (8)

(7) джга́нне

ва́жгаць (7)

(9) бра́зганне

важдані́на (9)

(9) вэ́дзганне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

крыніца маладосці