STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова валютчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валю́тчыца мн. валю́тчыцы |
| Родны каго? чаго? |
валю́тчыцы мн. валю́тчыц |
| Давальны каму? чаму? |
валю́тчыцы мн. валю́тчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
валю́тчыцу мн. валю́тчыц |
| Творны кім? чым? |
валю́тчыцай, валю́тчыцаю мн. валю́тчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
валю́тчыцы мн. валю́тчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
Трэба цаніць інжынераў, якія вучыліся да эры ціктокаў, шортсаў і рылсаў. Хто яшчэ распрацуе якасны софт і спраектуе надзейны самалёт?
valiutčyca — беларуская лацінка
Слова валютчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валютчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валюцін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валю́тніца (9)
(12) трафарэ́тчыца ‹
› валю́тны (7)
(12) дыскатэ́тчыца ‹
› валю́тчык (8)
(12) картатэ́тчыца ‹
› валюты́ўна (9)
(6) мучы́ца ‹
› валютыўны (9)
(7) ваўчы́ца ‹
› валю́х (5)
(12) картатэ́ччыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).