мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова векша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́кша мн. ве́кшы |
| Родны каго? чаго? |
ве́кшы мн. ве́кш, ве́кшаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́кшы мн. ве́кшам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́кшу мн. ве́кш, ве́кшаў |
| Творны кім? чым? |
ве́кшай, ве́кшаю мн. ве́кшамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́кшы мн. ве́кшах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.
viekša — беларуская лацінка
Слова векша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік векша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове велааматар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вектарызацыя (12)
(5) ге́йша ‹
› вектарыя́льна (12)
(5) се́йша ‹
› вектарыя́льны (12)
(6) ква́кша ‹
› велаама́тар (10)
(5) пі́кша ‹
› велааптэ́чка (11)
(5) мо́кша ‹
› велаатракцыё́н (13)
(5) ры́кша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.