аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пікша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пі́кша мн. пі́кшы |
| Родны каго? чаго? |
пі́кшы мн. пі́кшаў |
| Давальны каму? чаму? |
пі́кшы мн. пі́кшам |
| Вінавальны каго? што? |
пі́кшу мн. пі́кшаў |
| Творны кім? чым? |
пі́кшай, пі́кшаю мн. пі́кшамі |
| Месны у кім? у чым? |
пі́кшы мн. пі́кшах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І вялізны дом з малой цэглы будуюць.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpikša — беларуская лацінка
Слова пікша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пікша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піку́лка (7)
(5) се́йша ‹
› піку́льнік (9)
(6) ква́кша ‹
› пі́кцкі (6)
(5) ве́кша ‹
› піла́ (4)
(5) мо́кша ‹
› піла́-ры́ба (9)
(5) ры́кша ‹
› пілава́льны (10)
(5) ры́кша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.