аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рыкша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ры́кша мн. ры́кшы |
| Родны каго? чаго? |
ры́кшы мн. ры́кш, ры́кшаў |
| Давальны каму? чаму? |
ры́кшу мн. ры́кшам |
| Вінавальны каго? што? |
ры́кшу мн. ры́кшаў, ры́кш |
| Творны кім? чым? |
ры́кшам мн. ры́кшамі |
| Месны у кім? у чым? |
ры́кшу мн. ры́кшах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
Вось цукеркі, частуйся, бяры колькі хочаш. Хоць дзве.
rykša — беларуская лацінка
Слова рыкша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рыкша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рыкша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рыксда́г (7)
(5) ве́кша ‹
› ры́ксдаг (7)
(5) пі́кша ‹
› рыксда́лер (9)
(5) мо́кша ‹
› ры́ла (4)
(9) велары́кша ‹
› рыла́сты (7)
(5) за́мша ‹
› рыла́ты (6)
(7) чарамша́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.