Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рыла, -а, ніякі род
  1. Выцягнутая пярэдняя частка галавы ў некаторых жывёл; лыч. Носам хмыкнула Хаўроння, Адвярнула рыла, Рада тым, што дзівака Лоўка абхітрыла. ← Авяр’ян Дзеружынскі.
  2. Верхняя або пярэдняя выцягнутая частка чаго-н. З кішэні капота тырчала куртатае рыла бутэлькі. ← Алесь Асіпенка. Юрка пачуў, як зноў яму балюча ткнулі ў плечы рылам аўтамата, што тупым і цяжкім жалезным прутам. ← Іван Пташнікаў. Кулямётчыкі павярнулі тупое рыла «максіма» на коннікаў. ← Васіль Хомчанка.
  3. грубае Твар чалавека. — У цябе ж не твар, а такое зладзейскае рыла, якога свет не бачыў! ← Кузьма Чорны.
  •••
  Ні вуха ні рыла гл. вуха.
  Суконнае рыла (устарэлае) — гандляр.

❌

рыла

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рыла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ры́ла мн. ры́лы
Родны каго? чаго?	ры́ла мн. ры́л
Давальны каму? чаму?	ры́лу мн. ры́лам
Вінавальны каго? што?	ры́ла мн. ры́лы
Творны кім? чым?	ры́лам мн. ры́ламі
Месны у кім? у чым?	ры́ле мн. ры́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова рыла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рыла — у родным, давальным, творным і месным склоне

рыла

Навігатар

Мемчыкі