Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

мыла, -а, ніякі род
  1. Рэчыва з тлушчу і шчолачы, якое лёгка распускаецца ў вадзе і ўжываецца для мыцця. Простае мыла. Туалетнае мыла. Клеевае мыла. ▪ Мокрыя яшчэ валасы пахлі дарагім мылам. ← Кузьма Чорны.
  2. пераноснае значэнне Белая пена ў коней ад поту. Коні нашы былі ў мыле, цяжка дыхалі. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Зялёнае мыла — вадкае мыла зеленавата-бурага колеру, якое выкарыстоўваецца як дэзінфіцыруючы сродак.
  Зарабіць, як Заблоцкі на мыле гл. зарабіць.
  Як мыла з'еўшы гл. з'еўшы.

❌

мыла

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мыла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мы́ла мн. мы́лы
Родны каго? чаго?	мы́ла мн. мы́лаў
Давальны каму? чаму?	мы́лу мн. мы́лам
Вінавальны каго? што?	мы́ла мн. мы́лы
Творны кім? чым?	мы́лам мн. мы́ламі
Месны у кім? у чым?	мы́ле мн. мы́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Слова мыла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мыла — у родным, давальным, творным і месным склоне

мыла

Навігатар

Мемчыкі