аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова велікадушнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
велікаду́шнічанне мн. велікаду́шнічанні |
| Родны каго? чаго? |
велікаду́шнічання мн. велікаду́шнічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
велікаду́шнічанню мн. велікаду́шнічанням |
| Вінавальны каго? што? |
велікаду́шнічанне мн. велікаду́шнічанні |
| Творны кім? чым? |
велікаду́шнічаннем мн. велікаду́шнічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
велікаду́шнічанні мн. велікаду́шнічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.
(з камара каня рабіць)— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
vielikadušničannie — беларуская лацінка
Слова велікадушнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік велікадушнічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове велікамучанік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› велікагру́зны (12)
(14) філасо́фнічанне ‹
› велікаду́шна (11)
(15) скамаро́шнічанне ‹
› велікаду́шнасць (14)
(15) крываду́шнічанне ‹
› велікаду́шнічаць (15)
(10) крыні́чанне ‹
› велікаду́шны (11)
(14) мінда́льнічанне ‹
› велікакня́жацкі (14)
(16) арыгіна́льнічанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.