STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крынічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыні́чанне мн. крыні́чанні |
| Родны каго? чаго? |
крыні́чання мн. крыні́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
крыні́чанню мн. крыні́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
крыні́чанне мн. крыні́чанні |
| Творны кім? чым? |
крыні́чаннем мн. крыні́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
крыні́чанні мн. крыні́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
kryničannie — беларуская лацінка
Слова крынічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крынічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крынічанька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крыні́ца (7)
(15) скамаро́шнічанне ‹
› крыніцазна́ўства (15)
(15) крываду́шнічанне ‹
› крыніцазна́ўчы (13)
(16) велікаду́шнічанне ‹
› крыні́чанька (11)
(14) мінда́льнічанне ‹
› крыні́чка (8)
(16) арыгіна́льнічанне ‹
› крыні́члівы (10)
(15) лібера́льнічанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
