Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 крыніца, -ы, жаночы род
  1. Натуральны выхад падземных вод на паверхню зямлі. Вуглякіслыя крыніцы. Мінеральныя крыніцы. Серавадародныя крыніцы. // Вадаём, які ўтвараецца на месцы выхаду падземных натуральных вод. Набраць вады ў крыніцы. ▪ Коціцца, ўецца далінкай крыніца, б'ецца, плюскоча ў каменнях вадзіца. ← Янка Купала.
  2. пераноснае значэнне; чаго. Тое, з чаго бярэцца, чэрпаецца што-н.; тое, што дае пачатак чаму-н., служыць асновай для чаго-н. Крыніца багацця. Крыніца радасцей. ▪ Народная, жывая мова, яе каларытная фразеалогія з'яўляюцца асноўнай крыніцай моўных сродкаў пісьменніка. ← Алесь Адамовіч. Прызнанне жыцця крыніцай мастацтва — асноўны прынцып рэалізму. ← Уладзімір Калеснік.
  3. спецыяльны тэрмін Пісьмовыя помнікі, дакументы, на аснове якіх пішуцца навуковыя даследаванні. Літаратурныя крыніцы.
  •••
  Біць крыніцай гл. біць.
  Жывая крыніца — пра тое, што існуе ў сваім першапачатковым, натуральным стане. Стыхія народнай творчасці з дзіцячых гадоў акружала Самуіла Плаўніка, а беларуская мова яму была вядома з жывых крыніц.