аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крынічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыні́чка мн. крыні́чкі |
| Родны каго? чаго? |
крыні́чкі мн. крыні́чак |
| Давальны каму? чаму? |
крыні́чцы мн. крыні́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
крыні́чку мн. крыні́чкі |
| Творны кім? чым? |
крыні́чкай, крыні́чкаю мн. крыні́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
крыні́чцы мн. крыні́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
krynička — беларуская лацінка
Слова крынічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крынічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крынічнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крыніцазна́ўчы (13)
(11) вартаўні́чка ‹
› крыні́чанне (10)
(8) тэхні́чка ‹
› крыні́чанька (11)
(10) завушні́чка ‹
› крыні́члівы (10)
(11) запальні́чка ‹
› крыні́чна (8)
(9) сальні́чка ‹
› крыні́чна-празры́сты (18)
(11) по́пельнічка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.