STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скамарошнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скамаро́шнічанне мн. скамаро́шнічанні |
| Родны каго? чаго? |
скамаро́шнічання мн. скамаро́шнічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
скамаро́шнічанню мн. скамаро́шнічанням |
| Вінавальны каго? што? |
скамаро́шнічанне мн. скамаро́шнічанні |
| Творны кім? чым? |
скамаро́шнічаннем мн. скамаро́шнічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скамаро́шнічанні мн. скамаро́шнічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
skamarošničannie — беларуская лацінка
Слова скамарошнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скамарошнічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скамечанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скамаро́х (8)
(15) багасло́ўнічанне ‹
› скамаро́хавы (11)
(12) акты́ўнічанне ‹
› скамаро́хаў (10)
(14) філасо́фнічанне ‹
› скамаро́шнічаць (14)
(15) крываду́шнічанне ‹
› скамаро́шны (10)
(16) велікаду́шнічанне ‹
› скамаро́шны (10)
(10) крыні́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
