STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова веранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́ранне мн. ве́ранні |
| Родны каго? чаго? |
ве́рання мн. ве́ранняў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́ранню мн. ве́ранням |
| Вінавальны каго? што? |
ве́ранне мн. ве́ранні |
| Творны кім? чым? |
ве́раннем мн. ве́раннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́ранні мн. ве́раннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
vierannie — беларуская лацінка
Слова веранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік веранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вера́ндны (8)
(10) вымудра́нне ‹
› Верані́ка (8)
(8) пу́дранне ‹
› верані́на (8)
(10) шамбе́ранне ‹
› ве́рас (5)
(9) даве́ранне ‹
› верасаві́нне (11)
(9) сі́веранне ‹
› ве́расавы (8)
(10) зняве́ранне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
