даверанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова даверанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	даве́ранне мн. даве́ранні
Родны каго? чаго?	даве́рання мн. даве́ранняў
Давальны каму? чаму?	даве́ранню мн. даве́ранням
Вінавальны каго? што?	даве́ранне мн. даве́ранні
Творны кім? чым?	даве́раннем мн. даве́раннямі
Месны у кім? у чым?	даве́ранні мн. даве́раннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

davierannie — беларуская лацінка

Слова даверанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: