аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пудранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пу́дранне мн. пу́дранні |
| Родны каго? чаго? |
пу́драння мн. пу́дранняў |
| Давальны каму? чаму? |
пу́дранню мн. пу́дранням |
| Вінавальны каго? што? |
пу́дранне мн. пу́дранні |
| Творны кім? чым? |
пу́драннем мн. пу́драннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пу́дранні мн. пу́драннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Купіла сасіскі, якія гатуюцца ў мікрахвалеўцы 1 хвіліну. Муж паклаў 6 штук і паставіў на 6 хвілін (для кожнай па адной хвіліне). Мужу 39 гадоў. Я стамілася ад яго.
pudrannie — беларуская лацінка
Слова пудранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пудранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пудрэт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пудрава́цца (10)
(9) абадра́нне ‹
› пудрава́ць (9)
(8) надра́нне ‹
› пу́драніца (9)
(10) вымудра́нне ‹
› пу́драны (7)
(10) шамбе́ранне ‹
› пу́драны (7)
(7) ве́ранне ‹
› пу́драны (7)
(9) даве́ранне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо