STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова веруючая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ве́руючая
м. — н. — мн. ве́руючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ве́руючай
м. — н. — мн. ве́руючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ве́руючай
м. — н. — мн. ве́руючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ве́руючую
м. — н. — мн. ве́руючых |
| Творны кім? чым? |
ж.
ве́руючай, ве́руючаю
м. — н. — мн. ве́руючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ве́руючай
м. — н. — мн. ве́руючых |
скарбніца
Для прадажнай псіны кол з асіны.
Прыказка.Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
vierujučaja — беларуская лацінка
Слова веруючая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік веруючая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове веруючы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́ртэраўскі (11)
(13) накіро́ўваючая ‹
› ве́ртэраўскі (11)
(10) галада́ючая ‹
› веруюча (7)
(10) склада́ючая ‹
› ве́руючы (7)
(10) няве́руючая ‹
› веруючы (7)
(12) састаўля́ючая ‹
› веруючы (7)
(16) паўторнаро́дзячая ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
