STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова няверуючая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
няве́руючая
м. — н. — мн. няве́руючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
няве́руючай
м. — н. — мн. няве́руючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
няве́руючай
м. — н. — мн. няве́руючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
няве́руючую
м. — н. — мн. няве́руючых |
| Творны кім? чым? |
ж.
няве́руючай, няве́руючаю
м. — н. — мн. няве́руючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
няве́руючай
м. — н. — мн. няве́руючых |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
niavierujučaja — беларуская лацінка
Слова няверуючая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік няверуючая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове няверуючы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› няве́рнуты (9)
(10) галада́ючая ‹
› няве́рны (7)
(10) склада́ючая ‹
› няве́рства (9)
(8) ве́руючая ‹
› няве́руючы (9)
(12) састаўля́ючая ‹
› няве́руючы (9)
(16) паўторнаро́дзячая ‹
› няве́руючы (9)
(16) паўторнаро́дзячая ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.