STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова няверуючы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. няве́руючы н. — мн. няве́руючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. няве́руючага н. — мн. няве́руючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. няве́руючаму н. — мн. няве́руючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. няве́руючага н. — мн. няве́руючых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. няве́руючым н. — мн. няве́руючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. няве́руючым н. — мн. няве́руючых |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Што вам трэба для поўнага шчасця?
— Аладка і шакаладка.
niavierujučy — беларуская лацінка
Слова няверуючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік няверуючы — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нявеста + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› няве́рны (7)
(7) веруючы ‹
› няве́рства (9)
(7) веруючы ‹
› няве́руючая (10)
(7) ве́руючы ‹
› няве́села (8)
(12) абсарбі́руючы ‹
› няве́ста (7)
(12) абсарбі́руючы ‹
› няве́стачка (10)
(13) рэцыдывіруючы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
