STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вінтовачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вінто́вачка мн. вінто́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
вінто́вачкі мн. вінто́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
вінто́вачцы мн. вінто́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
вінто́вачку мн. вінто́вачкі |
| Творны кім? чым? |
вінто́вачкай, вінто́вачкаю мн. вінто́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вінто́вачцы мн. вінто́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
vintovačka — беларуская лацінка
Слова вінтовачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вінтовачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінтоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінтаро́гі (9)
(9) насо́вачка ‹
› вінтарэакты́ўны (14)
(9) вато́вачка ‹
› вінтатурбі́нны (13)
(11) залато́вачка ‹
› вінто́вачны (10)
(10) лісто́вачка ‹
› вінто́м (6)
(10) пашто́вачка ‹
› вінто́ўка (8)
(10) пляцо́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
