аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова вінтовачны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вінто́вачная
м. вінто́вачны н. вінто́вачнае мн. вінто́вачныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вінто́вачнай, вінто́вачнае
м. вінто́вачнага н. вінто́вачнага мн. вінто́вачных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вінто́вачнай
м. вінто́вачнаму н. вінто́вачнаму мн. вінто́вачным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вінто́вачную
м. вінто́вачны (неадуш.), вінто́вачнага (адуш.) н. вінто́вачнае мн. вінто́вачныя (неадуш.), вінто́вачных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вінто́вачнай, вінто́вачнаю
м. вінто́вачным н. вінто́вачным мн. вінто́вачнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вінто́вачнай
м. вінто́вачным н. вінто́вачным мн. вінто́вачных |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Што можна падарыць мужу ў межах 500 рублёў?
— 300 рублёў.
vintovačny — беларуская лацінка
Слова вінтовачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вінчэстарны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінтарэакты́ўны (14)
(10) канто́вачны ‹
› вінтатурбі́нны (13)
(11) аканто́вачны ‹
› вінто́вачка (10)
(13) расканто́вачны ‹
› вінто́м (6)
(13) зашпунто́вачны ‹
› вінто́ўка (8)
(11) грунто́вачны ‹
› віну́цца (7)
(12) загарто́вачны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.