вінуцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вінуцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	віну́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я віну́ся мы вінё́мся ты віне́шся вы віняце́ся ён, яна, яно віне́цца яны віну́цца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. віну́лася м. віну́ўся н. віну́лася мн. віну́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты віні́ся вы віні́цеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вінучы́ся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.

vinucca — беларуская лацінка

Слова вінуцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: