Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вольнасць, -і, жаночы род
  1. Свабода, незалежнасць. Мы кубкі ўздымалі За вольнасць людскую, за праўду на свеце. ← Пятрусь Броўка. [Белавус:] — Ішлі вы на смерць, на змаганне За люд наш, за вольнасць зямлі. ← Якуб Колас. // Самастойнасць, неабмежаванасць у дзеяннях. Дзесьці далёка засталася вайна, перапоўненыя салдатамі эшалоны, лазарэт, і вось ён вольны, сам па сабе, нікому не падуладны чалавек. Захацелася хутчэй і паўней адчуць гэтую вольнасць. ← Платон Галавач.
  2. Парушэнне агульнапрынятых правіл, адступленне ад нормы. Паэтычная вольнасць.
  3. Нястрыманасць, фамільярнасць; нетактоўнасць. Вольнасць у абыходжанні.

❌

вольнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вольнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	во́льнасць мн. во́льнасці
Родны каго? чаго?	во́льнасці мн. во́льнасцей, во́льнасцяў
Давальны каму? чаму?	во́льнасці мн. во́льнасцям
Вінавальны каго? што?	во́льнасць мн. во́льнасці
Творны кім? чым?	во́льнасцю мн. во́льнасцямі
Месны у кім? у чым?	во́льнасці мн. во́льнасцях
Клічная форма	— мн. —

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

Слова вольнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вольнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

вольнасць

Навігатар

Мемчыкі