вудзільнік

гэта

— прылада для рыбнай лоўлі

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вудзільнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вудзі́льнік мн. вудзі́льнікі
Родны каго? чаго?	вудзі́льніка мн. вудзі́льнікаў
Давальны каму? чаму?	вудзі́льніку мн. вудзі́льнікам
Вінавальны каго? што?	вудзі́льнік мн. вудзі́льнікі
Творны кім? чым?	вудзі́льнікам мн. вудзі́льнікамі
Месны у кім? у чым?	вудзі́льніку мн. вудзі́льніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!

vudziĺnik — беларуская лацінка

Слова вудзільнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: