аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
уруча́нская
м. уруча́нскі н. уруча́нскае мн. уруча́нскія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
уруча́нскай, уруча́нскае
м. уруча́нскага н. уруча́нскага мн. уруча́нскіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
уруча́нскай
м. уруча́нскаму н. уруча́нскаму мн. уруча́нскім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
уруча́нскую
м. уруча́нскі (неадуш.), уруча́нскага (адуш.) н. уруча́нскае мн. уруча́нскія (неадуш.), уруча́нскіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
уруча́нскай, уруча́нскаю
м. уруча́нскім н. уруча́нскім мн. уруча́нскімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
уруча́нскай
м. уруча́нскім н. уруча́нскім мн. уруча́нскіх |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.
(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)uručanski — беларуская лацінка
Слова уручанскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове уручаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уру́цкі (6)
(9) лятча́нскі ‹
› уруча́льнік (10)
(9) случа́нскі ‹
› уруча́льніца (11)
(9) круча́нскі ‹
› уру́чаны (7)
(8) ту́чанскі ‹
› уру́чаны (7)
(10) кры́ўчанскі ‹
› уруча́цца (8)
(9) ру́хчанскі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.