выенчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выенчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вые́нчванне мн. вые́нчванні
Родны каго? чаго?	вые́нчвання мн. вые́нчванняў
Давальны каму? чаму?	вые́нчванню мн. вые́нчванням
Вінавальны каго? што?	вые́нчванне мн. вые́нчванні
Творны кім? чым?	вые́нчваннем мн. вые́нчваннямі
Месны у кім? у чым?	вые́нчванні мн. вые́нчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

vyjenčvannie — беларуская лацінка

Слова выенчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: