STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова давінчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даві́нчванне мн. даві́нчванні |
| Родны каго? чаго? |
даві́нчвання мн. даві́нчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
даві́нчванню мн. даві́нчванням |
| Вінавальны каго? што? |
даві́нчванне мн. даві́нчванні |
| Творны кім? чым? |
даві́нчваннем мн. даві́нчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
даві́нчванні мн. даві́нчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
davinčvannie — беларуская лацінка
Слова давінчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік давінчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даводжванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даві́льшчыца (11)
(10) уве́нчванне ‹
› даві́нчаны (9)
(12) выкле́нчванне ‹
› даві́нчаны (9)
(10) вые́нчванне ‹
› даві́нчвацца (11)
(11) заві́нчванне ‹
› даві́нчваць (10)
(11) наві́нчванне ‹
› даві́ты (6)
(13) пераві́нчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
