STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова увенчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уве́нчванне мн. уве́нчванні |
| Родны каго? чаго? |
уве́нчвання мн. уве́нчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
уве́нчванню мн. уве́нчванням |
| Вінавальны каго? што? |
уве́нчванне мн. уве́нчванні |
| Творны кім? чым? |
уве́нчваннем мн. уве́нчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уве́нчванні мн. уве́нчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
uvienčvannie — беларуская лацінка
Слова увенчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік увенчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове увёрстванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уве́лькі (7)
(11) згвалчванне ‹
› уве́нчаны (8)
(13) пераве́нчванне ‹
› увенчаны (8)
(12) разве́нчванне ‹
› уве́нчвацца (10)
(12) выкле́нчванне ‹
› уве́нчваць (9)
(10) вые́нчванне ‹
› уверавацца (10)
(11) даві́нчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.