аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вылушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вылушчэ́нне мн. вылушчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
вылушчэ́ння мн. вылушчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вылушчэ́нню мн. вылушчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вылушчэ́нне мн. вылушчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
вылушчэ́ннем мн. вылушчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вылушчэ́нні мн. вылушчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
vyluščennie — беларуская лацінка
Слова вылушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вылушчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вылюдак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вылу́шчваць (10)
(9) злушчэнне ‹
› вы́лушчыцца (10)
(9) тлушчэ́нне ‹
› вы́лушчыць (9)
(10) атлушчэ́нне ‹
› вы́лыселы (8)
(10) намушчэ́нне ‹
› вы́лысець (8)
(9) змушчэ́нне ‹
› вы́лысіцца (9)
(9) знушчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.