знушчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова знушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	знушчэ́нне мн. знушчэ́нні
Родны каго? чаго?	знушчэ́ння мн. знушчэ́нняў
Давальны каму? чаму?	знушчэ́нню мн. знушчэ́нням
Вінавальны каго? што?	знушчэ́нне мн. знушчэ́нні
Творны кім? чым?	знушчэ́ннем мн. знушчэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	знушчэ́нні мн. знушчэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Хто працуе, той час марнуе.

калі просяць нешта зрабіць, а ты не хочаш

znuščennie — беларуская лацінка

Слова знушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: