мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дапушчо́ны — дзеепрыметнік дапха́ны — прыметнік
канцэпт

дапушчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дапушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дапушчэ́нне

мн.  дапушчэ́нні
Родны
каго? чаго?		 дапушчэ́ння

мн.  дапушчэ́нняў
Давальны
каму? чаму?		 дапушчэ́нню

мн.  дапушчэ́нням
Вінавальны
каго? што?		 дапушчэ́нне

мн.  дапушчэ́нні
Творны
кім? чым?		 дапушчэ́ннем

мн.  дапушчэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 дапушчэ́нні

мн.  дапушчэ́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лішняе мудраванне — дураванне.


Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

dapuščennie — беларуская лацінка

Слова дапушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дапушчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дапытвальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дапушчацца (10)

(9) змушчэ́нне ‹

› дапушчаць (9)

(9) знушчэ́нне ‹

› дапушчо́ны (9)

(9) апушчэ́нне ‹

› дапха́ны (7)

(12) недапушчэ́нне ‹

› дапха́ны (7)

(10) папушчэ́нне ‹

› дапха́цца (8)

(10) адпушчэ́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чужы фоткаецца