аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дапушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дапушчэ́нне мн. дапушчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
дапушчэ́ння мн. дапушчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дапушчэ́нню мн. дапушчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дапушчэ́нне мн. дапушчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
дапушчэ́ннем мн. дапушчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дапушчэ́нні мн. дапушчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
dapuščennie — беларуская лацінка
Слова дапушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дапушчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дапытвальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дапушчацца (10)
(9) змушчэ́нне ‹
› дапушчаць (9)
(9) знушчэ́нне ‹
› дапушчо́ны (9)
(9) апушчэ́нне ‹
› дапха́ны (7)
(12) недапушчэ́нне ‹
› дапха́ны (7)
(10) папушчэ́нне ‹
› дапха́цца (8)
(10) адпушчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.