аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апушчэ́нне мн. апушчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
апушчэ́ння мн. апушчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апушчэ́нню мн. апушчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апушчэ́нне мн. апушчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
апушчэ́ннем мн. апушчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апушчэ́нні мн. апушчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
apuščennie — беларуская лацінка
Слова апушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апушчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апушчэннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апушчэ́льнасць (13)
(10) намушчэ́нне ‹
› апушчэ́ніца (10)
(9) змушчэ́нне ‹
› апушчэ́нка (9)
(9) знушчэ́нне ‹
› апушчэ́ннік (10)
(10) дапушчэ́нне ‹
› апушчэ́нніца (11)
(12) недапушчэ́нне ‹
› апушчэ́нства (11)
(10) папушчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.