STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выпраўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выпраўле́нне мн. выпраўле́нні |
| Родны каго? чаго? |
выпраўле́ння мн. выпраўле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выпраўле́нню мн. выпраўле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выпраўле́нне мн. выпраўле́нні |
| Творны кім? чым? |
выпраўле́ннем мн. выпраўле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выпраўле́нні мн. выпраўле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
vypraŭliennie — беларуская лацінка
Слова выпраўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выпраўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выпраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выпра́ўдвацца (12)
(14) спецупраўле́нне ‹
› выпра́ўдваць (11)
(14) рудаўпраўле́нне ‹
› вы́праўка (8)
(16) аптэкаўпраўле́нне ‹
› выпраўле́нчы (11)
(16) смех-выпраўленне ‹
› вы́праўлены (10)
(15) самавыпраўле́нне ‹
› вы́праўлены (10)
(12) прыпраўле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
