аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова вялаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вялава́тасць мн. вялава́тасці |
| Родны каго? чаго? |
вялава́тасці мн. вялава́тасцяў, вялава́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
вялава́тасці мн. вялава́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
вялава́тасць мн. вялава́тасці |
| Творны кім? чым? |
вялава́тасцю мн. вялава́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
вялава́тасці мн. вялава́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.
vialavatasć — беларуская лацінка
Слова вялаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вялаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяко́вы (6)
(12) рыхлава́тасць ‹
› вяко́вы (6)
(12) пашлава́тасць ‹
› вя́ла (4)
(11) жылава́тасць ‹
› вялава́ты (8)
(12) гламава́тасць ‹
› вя́ласць (7)
(11) хамава́тасць ‹
› вялацяку́чы (10)
(13) шальмава́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.