вяковы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова вяковы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вяко́вая м. вяко́вы н. вяко́вае мн. вяко́выя
Родны каго? чаго?	ж. вяко́вай, вяко́вае м. вяко́вага н. вяко́вага мн. вяко́вых
Давальны каму? чаму?	ж. вяко́вай м. вяко́ваму н. вяко́ваму мн. вяко́вым
Вінавальны каго? што?	ж. вяко́вую м. вяко́вы (неадуш.), вяко́вага (адуш.) н. вяко́вае мн. вяко́выя (неадуш.), вяко́вых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вяко́вай, вяко́ваю м. вяко́вым н. вяко́вым мн. вяко́вымі
Месны у кім? у чым?	ж. вяко́вай м. вяко́вым н. вяко́вым мн. вяко́вых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.

з кнігі «Майстэрства быць кіраўніком»

viakovy — беларуская лацінка

Слова вяковы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: