STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вяко́вая
м. вяко́вы н. вяко́вае мн. вяко́выя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вяко́вай, вяко́вае
м. вяко́вага н. вяко́вага мн. вяко́вых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вяко́вай
м. вяко́ваму н. вяко́ваму мн. вяко́вым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вяко́вую
м. вяко́вы (неадуш.), вяко́вага (адуш.) н. вяко́вае мн. вяко́выя (неадуш.), вяко́вых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вяко́вай, вяко́ваю
м. вяко́вым н. вяко́вым мн. вяко́вымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вяко́вай
м. вяко́вым н. вяко́вым мн. вяко́вых |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Доктар, а можна я свае сімптомы загуглю?
— Не займайцеся самалячэннем! Я сам загуглю.
viakovy — беларуская лацінка
Слова вяковы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вяковы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вя́канне (7)
(11) безасцюко́вы ‹
› вя́каць (6)
(9) мыш'яко́вы ‹
› вя́кнуць (7)
(8) стаяко́вы ‹
› вя́ла (4)
(11) многавяко́вы ‹
› вялава́тасць (11)
(13) сярэдневяко́вы ‹
› вялава́ты (8)
(18) познасярэдневяко́вы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
