Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

давіцца¹, даўецца; закончанае трыванне
  Кончыць віцца, звіцца.
давіцца², даўлюся, давішся, давіцца; незакончанае трыванне
  1. Задыхацца ад чаго-н., што засела ў горле. Сабака дабіўся кветкай. ▪ Антось вылупіў вочы і моўчкі давіўся гарачай заціркай. ← Змітрок Бядуля. // Задыхацца ад прыступу кашлю, смеху і пад. А навокал хлопцы давяцца ад смеху. ← Алесь Бачыла. // пераноснае значэнне Харчавацца чым-н., што прыелася, абрыдла. — Ледзьве не чатыры гады давіўся .. [пашай] у акопах, каб яна спрахла. ← газета «Літаратура і мастацтва».
  2. залежны стан да давіць² (у 2 знач.).

❌

давіцца

гэта

— душыцца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў давіцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	даві́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я даўлю́ся мы да́вімся ты да́вішся вы да́віцеся ён, яна, яно да́віцца яны да́вяцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. даві́лася м. даві́ўся н. даві́лася мн. даві́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты даві́ся вы даві́цеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	да́вячыся

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

Слова давіцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

давіцца

Навігатар

Мемчыкі